zadzwoń do nas tel: 228531272

Sposoby podania Medycznej Marihuany

Sposoby podania Medycznej Marihuany cz.1

Rekomendowaną metodą podawania suszu jest waporyzacja, umożliwiająca wdychanie związków biologicznie czynnych, zawartych w medycznej konopi, bez konieczności spalania suszu. Palenie surowca nie jest wskazane, ponieważ w temperaturze 600 stopni Celsjusza następuje piroliza (rozkład), a przez to utrata znacznej części związków bioaktywnych.

Waporyzacja umożliwia kilkukrotnie podgrzanie kwiatostanu do ustalonej temperatury, warunkującej uwolnienie kannabinoidów oraz terpenoidów w nich zawartych, ale nie powodującej ich spalania. Ponadto metoda ta minimalizuje utratę kannabinoidów w dymie pobocznym, co ma miejsce podczas palenia konopi. Zatem waporyzacja jest bardziej wydajną metodą wydobycia cząsteczek aktywnych chemicznie z konopi medycznej niż jej palenie.

Co jeszcze bardziej istotne, podczas waporyzacji nie dochodzi do uwalniania substancji smolistych, kancerogennych (związków rakotwórczych), charakterystycznych dla procesu spalania, a będących toksycznymi dla ludzkiego organizmu. Pacjent zaciąga się czystą parą waporyzacyjną. Skutkuje to praktycznie całkowitym wyeliminowaniem szkód zdrowotnych wywołanych regularnym paleniem.

Do podawania suszu służą urządzenia, zwane waporyzatorami. Pacjent powinien postępować zgodnie z instrukcją dołączoną do zakupionego sprzętu.

Po zmieleniu suszu, przy użyciu młynka (nie należy rozcierać surowca ze względu na ryzyko utraty cennych związków zawartych w żywicy) Pacjent umieszcza niewielką ilość kwiatu konopi w komorze grzewczej. Jest ona stopniowo podgrzewana aż do osiągnięcia temperatury wrzenia zawartych w niej bioaktywnych składników.

Substancje czynne medycznych konopi posiadają zróżnicowane punkty wrzenia (np. THC: 157°C, CBD: 160–180°C). Istotne terapeutycznie jest wydobycie z surowca całego spektrum związków, także terpenowych. Najbardziej optymalną temperaturą, warunkującą parowanie wszystkich związków bioaktywnych jest temperatura 226 stopni Celsjusza.

Po zasygnalizowaniu przez waporyzator osiągnięcia zadanej temperatury Pacjent aspiruje parę waporyzacyjną bezpośrednio przez ustnik, ewentualnie może nią napełnić balon waporyzacyjny – w przypadku waporyzatora  konwekcyjnego (stacjonarnego) i podać do inhalacji w ciągu czterech godzin (w tym czasie skład pary waporyzacyjniej pozostaje stabilny).

Na rynku dostępne są waporyzatory z certyfikacją, zarejestrowane jako urządzenia medyczne. Nie wszystkie waporyzatory w rynku są jednak testowane, znaczna większość niestety nie – mogą one nie zapewniać powtarzalności składu pary waporyzacyjnej, czy uwalniać szkodliwe plastyfikatory podczas podgrzewana suszu, którymi potem Pacjent się inhaluje. Warto zatem dobrze rozważyć zakup kosztowniejszego, lecz bezpieczniejszego w terapii urządzenia.

Wyróżniamy waporyzatory stacjonarne i przenośne, jedno i wielosesyjne. Waporyzatory różnią się wielkością, poręcznością, żywotnością baterii, długością gwarancji, możliwością dostosowania ustawień temperatury i ustnika, wyposażone są w młynki i koszyczki służące do odmierzania surowca.

Dla Pacjentów przemieszczających się w ciągu dnia, np. aktywnych zawodowo bardziej komfortowym wyborem są waporyzatory przenośne, umożliwiające podanie kolejnej dawki surowca w dowolnym momencie i miejscu.

Waporyzacja jest metodą podania, umożliwiającą uzyskanie maksymalnie szybkiego efektu terapeutycznego – już po 5-10 minutach, co może mieć ogromne znaczenie w łagodzeniu ataków bólu, czy spastyczności. Wynika to z faktu bezpośredniego przedostania się związków czynnych z pary waporyzacyjnej, przez płuca, do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego (dla porównania ekstrakty podawane drogą doustną wykazują działanie po 1-3 godzinach, utrzymuje się ono jednak dłużej, 6 do 8 godzin). Działanie związków czynnych konopi po podaniu drogą waporyzacji trwa od 2 do 4 godzin. Po tym czasie, jeśli dolegliwości znów się pojawiają, należy powtórzyć podanie.

Dodaj komentarz

Zamknij Menu
×
×

Koszyk